Wytrzymałość na rozciąganie-max naprężenie po przekroczeniu którego odkształcenie aż do zerwania zachodzi przy coraz mniejszym naprężeniu-ekstremum na krzywej δ-ε (max naprężenie przy którym występuje zerwanie) ft=Fmax/Ao=δmax [Mpa]; Próba ściskania-wytrz. Na ściskanie fc, oznaczenie dla materiałów kruchych które mają 10 razy większą wytrzymałość fc niż ft fc=P/A, siły ściskające działają w tym samym kierunku co wiązania między atomami, ściskanie może doprowadzić do zniszczenia ścinaniem lub rozciąganiem; Wskaźnik kruchości K=ft/fc<1/8-kruchy; betony zwykłe=1/10, wysokowytrzymałe=1/20; wytrzymałość na zginanie fb=Fmax/bh2; twardość-zdolność materiału do stawiania oporu trwałym odkształceniom powierzchni, zarysowaniem, wgniataniem, obciążenie statyczne-wgniatanie, dynamiczne-ścieranie;  statyczna próba twardości-odkształcenia plastyczne pod wpływem obciążenia statycznego; odporność na wgniatanie- odporność materiału na odkształcenia trwałe wywołane działaniem sił skupionych; zarysowanie i ścieranie-zdolność materiału do stawiania oporu na zniszczenie w wyniku tarcia z poruszającymi się obiektami lub materiałami; ścieralność-zależy od twardości i sprężystości, proste kształty-tarcza boehmego, ziarniste materiały-bęben devala; miarą jest ubytek masy, spadek wysokości; próba udarności-określa wytrzymałość na działanie spiętrzonych naprężeń-odporność na nagłe uderzenia; zmęczenie-cyklicznie zmieniające się obciążenie elementu może doprowadzić do jego pęknięcia mimo że obciążenie jest znacznie mniejsze od wytrzymałości na rozciąganie –ten rodzaj obciążenia to zmęczenie; pełzanie-zależne od czasu odkształcenie powstające od długotrwałych obciążeń(metale w temp bliskiej temp topnienia, materiały porowate wrażliwe na zawilgocenie, bitumy i polimery-wzajemny poślizg makromolekuł)spoiwa mineralne: substancje nieorganicznego pochodzenia które wykazują właściwości wiążące po sproszkowaniu i wymieszaniu z wodą; powietrzne-gipsowe, wapien. krzemianowe, magnezjowe; hydrauliczne-wapno hydrualiczne, cement portlandzki bez i z domieszkami mineralnymi; zaczyny: cement+woda+powietrze +dodatki chemiczne; zaprawy:zaczyn+kruszywo; betony: zaprawa+ grube kruszywo; zbrojone betony: beton stal włókna rozproszone; spoiwa powietrzne-wiążą w wyniku reakcji chemicznych przy udziale wody natomiast twardnieją i zachowują wytrzymałość tylko w powietrzu (tylko tam gdzie nie ma bezpośredniego narażenia na działanie wody); hydrauliczne-twardnieją na powietrzu i pod wodą zachowując określone właściwości (budowle naziemne podziemne hydrotechniczne); podstawa wiązania-proces chemiczny- hydratacja-w której jednym z substratów jest woda, proces samorzutny prowadzący do zmniejszenia energii swobodnej układu, przebieg: zwilżanie ziaren, rozpuszczanie(szybkość kontrolowana składem, temp. Stopniem rozdrobnienia) wiązanie (wytrącanie hydratów, spadek ilości wody i urabialności) twardnienie(formowanie się mikrostruktury); rozpuszczalność spoiwa> produktów uwodnienia; szybkość rozpuszczania- warunek odpowiedniego tempa wiązania i twardnienia; konsystencja normowa-ilość wody niezbędnej do uzyskania określonej normą urabialności; czas wiązania określony początkiem i końcem, początek(tp)-od chwili zmieszania spoiwa z wodą do pierwszej, niewielkiej zmiany konsystencji mierzonej np. głębokością zanurzenia igły, koniec(tk)-od chwili zmieszania składników z wodą do utraty urabialności-czas w którym mieszanina spoiwa z wodą w ilości odpowiadającej konsystencji normowej w wyniku związania części wody zarobowej zmienia się od ciekłej do stałej; klasa wytrzymałości cementu-liczba podającą gwarantowaną wytrz. Na ściskanie (fc) oznaczoną na zaprawie normowej z określonym cementem po 28 dniach twardnienia w warunkach określonych normą, stosunek w:c:p=0,5:1:3; spoiwa gipsowe- gips, anhydryt, cement ostrychgipsowy(?), gips budowlany- otrzymywany metodą suchą przez prażenie w temperaturze 160-1900C , dwie odmiany β(sucha) i α(mokra) ściśle związane z metodą dehydratacji, odczyn pH zawiesiny gipsu około 7 (sól mocnego kwasu i mocnej zasady), twardośc-2, gęstość-2,38Mg/m3, barwa biała, rodzaje: szybkowiążące (2min –15), normalnie wiążące (6min –30), wolnowiążące(30min –60), opóźnienie wiązania: zwiększenie lepkości fazy ciekłej, zahamowanie rozpuszczania półwodzianu dodatkami chemicznymi (kwas winowy, cytrynowy), na podstawie fc: G-2 G-3 G-4, zastosowanie-do wykańczania, odwzorowywania kształtów, dekoracyjne elementy; do zbrojenia elementów gipsowych stosujemy: karton trzcinę, włókna; do wypełniania: opiłki drzewne, żużle, piasek kwarcowy; wady wyrobów gipsowych: spadek wytrzymałości po zawilgoceniu, mały współczynnik rozmiękania, duża nasiąkliwość do 30%, pęcznienie, nie nadaje się do zbrojenia (stal w kontakcie z gipsem koroduje); spoiwa anhydrytowe-bezwodny siarczan wapnia, wolnowiążące, dodatki na etapie mielenia: CaO, zasadowy żużel wielkopiecowy, mieszaniny soli; spoiwo otrzymywane z naturalnego anhydrytu nie wiąże i nie twardnieje; zastosowanie: podkłady pod podłogi, przemysł cementowy jako regulator wiązania cementów portlandzkich; cement anhydrytowy(estrichgips) otrzymuje się przez wypalenie kamienia gipsowego lub