Rola pierwiastków w stopie metalu

<!-- @page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } H2 { text-align: justify; page-break-after: avoid } H2.western { font-size: 12pt; font-weight: bold } H2.cjk { font-size: 12pt; font-weight: bold } H4 { text-decoration: underline; page-break-after: avoid } H4.western { font-style: italic; font-weight: bold } H4.cjk { font-style: italic; font-weight: bold } P { margin-bottom: 0.21cm } -->

Węgiel.

Zwiększa wytrzymałość materiału, zwiększa się odporność na korozję.

Mangan.

Zwiększa wytrzymałość i sprzyja głębokiemu hartowaniu. Stale manganowe są odporne na uderzenia i ścieranie, zwiększa ziarnistość metalu.

Krzem.

Zwiększa sprężystość i wytrzymałość stali (podwyższa granicę plastyczności metalu).

Chrom.

Zwiększa wytrzymałość, twardość i zdolność przehartowania stali. Zwiększa odporność stali na ścieranie, korozję, działanie czynników chemicznych i wysokiej temperatury.

Nikiel.

Zwiększa ciągliwość i wytrzymałość stali oraz sprzyja głębokiemu hartowaniu, a także uodparnia na korozję i działanie wysokich temperatur.

Molibden.

Zwiększa hartowność stali oraz wytrzymałość na podwyższone temperatury.

Wanad.

Zwiększa drobnoziarnistość i hartowność stali. Dodaje się do w niewielkich ilościach do stali sprężynowych i narzędziowych.

Aluminium.

Wpływa na żaroodporność stali.

Miedź.

Polepsza odporność metali na korozję.

Fosfor.

Powoduje gruboziarnistość metalu i powoduje kruchość.

Siarka.

Powoduje kruchość przy skrawaniu.